Kazimiera Iłłakowiczówna. Długi wdzięczności …

Kazimiera IłłakowiczównaLeszek Długosz

Rodem z Wileńszczyzny, studiowała w Petersburgu, Oxfordzie, Krakowie. Wybitna poetka, tłumaczka, w czasie I wojny frontowa sanitariuszka. Życie jej wypełniała twórczość i służba odrodzonemu państwu.

Osobista sekretarka marszałka Piłsudskiego. Z wybuchem wojny utraciła wszystko. Powróciwszy z emigracji, z Rumunii, w 48 roku, otrzymała zakaz osiedlenia się w Warszawie. Zamieszkała w Poznaniu. Rozstrzelano moje serce w Poznaniu, napisała tam w 56 r. Pod koniec życia krzywdząco zaatakował sędziwą Poetkę, Stanisław Barańczak. Na szczęście, przejrzał, wycofał się z tej … krytyki?

Kazimiera Iłłakowiczówna 1892 – 1983

To, co z nas jest śmiertelne
ziemia sprawiedliwie podzieli,
rozsądzi.
To jaskrom, na własność,
a tamto – jesionom pożyczka.
Ziemia mądrze, bez omyłki pooblicza:
ty i ja – dwa oblicza
dwa serca dzwoniące w swych klatkach
jak w pudłach od skrzypiec (…)

Ziemia mądrze, sprawiedliwie rozsądzi
jak rachmistrz pooblicza.
Każdej żyjącej rzeczy na okrasę
rozda ciebie wraz ze mną
– dwa serca, dwa oblicza –
moje, twoje, nasze…

* * *

Kiedy trzeba będzie iść w daleką ciemność
niechby ta jedna nić została ze mnie
Niech oderwie się cała reszta
i spadnie w przepaść
– to jedno niech trwa na wieczność
dźwięczne choć ślepe.
Bo tym, co za życia żyło, żywe najbardziej
– nieśmiertelna za grobem miłość
nie pogardzi.

leszek-dlugosz.pl

  • Facebook
  • email
  • PDF
  • Twitter
  • Wykop
  • Blogger.com
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • Grono.net
  • Ulubione
  • Śledzik
Ten wpis został opublikowany w kategorii 20-lecie międzywojenne, Historia, Lata PRL i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.