Wojciech Wencel: Oda na dzień św. Cecylii

okl2Płyną sekundy i płyną godziny
muzyka niebios w opactwie ustaje
to co raz było doprawdy nie minie
ale powrotem wieczystym się stanie
po wieku formy i wieku żelaza
wszystko więc w płynnych sestynach powraca

 

Plebiscyt radiowej „Dwójki”
Od 24 lutego trwa głosowanie słuchaczy, które ma wyłonić 25 najważniejszych polskich książek opublikowanych w latach 1989-2014.

Wśród stu tytułów nominowanych przez redakcję Programu 2 Polskiego Radia jest tom wierszy „Oda na dzień św. Cecylii” (1997) Wojciecha Wencla. Aby oddać na niego głos, należy wysłać na numer 71211 SMS z kodem: A097 i krótkim uzasadnieniem. Koszt SMS: 1,23 zł.

Dla autorów najciekawszych uzasadnień przewidziano nagrody. Głosować można do 4 czerwca 2014 roku. Tego dnia w audycji „Sezon na Dwójkę” o godz. 18.00 zostaną ogłoszone wyniki plebiscytu i konkursu. O szczegółach można przeczytać >TUTAJ

 

Oda na dzień św. Cecylii

22 listopada 1692 roku w Londynie odbyło się prawykonanie „Hail! Bright Cecilia” Henry Purcella

Posłuchaj utworu, który był inspiracją do napisania wiersza

Płyną sekundy i płyną godziny
muzyka niebios w opactwie ustaje
to co raz było doprawdy nie minie
ale powrotem wieczystym się stanie
po wieku formy i wieku żelaza
wszystko więc w płynnych sestynach powraca

wieża kościoła ze snu chce się zbudzić
i oto wznosi ją łaska istnienia
wracają w pył obrócone marmury
ściany i krzyże witraże i Księga
w gorzkim powietrzu późnego baroku
piętrzy się jakiś przedziwny niepokój

wosk cyzeluje kaskady obrusów
ławki wracają na dawne swe miejsce
słychać już głośne dudnienie po bruku
wzdychają krypty tężeją kobierce
kościół się ludźmi wypełnia pomału
muzyka zamknie im usta jak całun

Nagranie archiwalne, fragment telewizyjnego magazynu „Fronda” z 1996 roku.

Kolejne wiersze z tomu

Przez wieki

Porządek przedmiotów w holenderskich wnętrzach:
pejzażowe płótno stół i dzbanek z cyny
pościel za zasłoną a na skraju mieszkań
ślad po madrygale w nieskończonej ciszy

kobieta de Hoocha codziennie tak samo
ręcznym ściegiem zszywa kontury materii
czyniąc to w południe z anielską uwagą
nie wie że jej serce jest po stronie śmierci

posprzątane spichrze dziedziniec podłoga
każdy kąt w przedsionku i ciężka sypialnia
ale przez stulecia pociemnieje obraz
kurzem się nasyci przestrzeń – siostra światła

wilgoć strawi sprzęty więc kobieta z krzesła
nagle się uniesie w sukni pełnej skaz
i oczyści wszystko poprawiając werniks
jakby chciała sprzątnąć nie przestrzeń lecz czas

Dusze

W pokoju przy stole z przeszłością kościelną
siedzimy radośnie w wigilię adwentu
po sutym obiedzie zniesiono zastawy
na których z indyczej pieczeni zostały
zaledwie poszlaki i ślad po rosole
to wszystko przed chwilą zostało zmienione
na kawę i ciasto i wódkę ognistą
strumieniem pamięci już płyną nazwiska
znajomych i krewnych z historii dwu rodzin
rozmowa w mieszkalny się wtacza porządek
i cykl epitafiów jak śniedź pozostawia
swe mroczne imiona na świętych obrazach

był Flis – maszynista (to zaraz po wojnie)
co stojąc na stacji z żelaznym pociągiem
dobywał z metalu parowe gwizdnięcie
by zlękły się panny idące po ścieżce
był gruby i śmiał się z potęgi dowcipu
nim z trudem się zmieścił w grobowym poszyciu
dziadkowie i bracia w przebraniu umarłych
wracają do stołu z cmentarnej Matarni
spod Klincza Szymbarku i z ziem Goręczyna
jak dymy z kadzidła unoszą się przy nas
ich dusze wskrzeszone na moment spotkania
gdy świat uziemiony z istnieniem rozmawia

Somonino, 26 listopada 1994

Tren

Już się głos pokruszył w drobne części dźwięków
i wezbrały dłonie niezwyczajnym drżeniem
zanim skóra weszła w konstelację lęku
jeszcze ktoś chciał kogoś przywołać imieniem

zanim gorzki opór całkiem spętał język
nim w sklepieniach skroni ustało ciśnienie
już się głos pokruszył w drobne części dźwięków
i wezbrały dłonie niezwyczajnym drżeniem

nim się dusza wreszcie wyzwoliła z więzów
i spłonęła postać nieruchomym cieniem
zanim skóra weszła w konstelację lęku
jeszcze ktoś chciał kogoś przywołać imieniem

na podstawie: wojciechwencel.blogspot.com

zobacz:

  • Facebook
  • email
  • PDF
  • Twitter
  • Wykop
  • Blogger.com
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • Grono.net
  • Ulubione
  • Śledzik
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności, Wiersze i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „Wojciech Wencel: Oda na dzień św. Cecylii

  1. emka pisze:

    Można zagłosować na tom tych wierszy w plebistycie. Aby oddać na niego głos, należy wysłać na numer 71211 SMS z kodem: A097 i krótkim uzasadnieniem. Koszt SMS: 1,23 zł.

    Dla autorów najciekawszych uzasadnień przewidziano nagrody. Głosować można do 4 czerwca 2014 roku. Tego dnia w audycji „Sezon na Dwójkę” o godz. 18.00 zostaną ogłoszone wyniki plebiscytu i konkursu. O szczegółach można przeczytać >TUTAJ

  2. emka pisze:

    Prośba Autora o zbojkotowanie plebiscytu Polskiego Radia, z nadzieją, że nie zdążyli Państwo oddać głosu na jego „Odę na dzień św. Cecylii”.

    Jak się okazało finał plebiscytu odbędzie się w warszawskich Łazienkach w ramach „Pikniku Wolności”. Wyróżnienie autorowi zwycięskiego tomu wręczą dyrektor „Dwójki” Magłorzata Małaszko-Stasiewicz, dyrektor Instytut Książki Grzegorz Gauden oraz przedstawiciel Kancelarii Prezydenta Bronisława Komorowskiego. Jedną z imprez towarzyszących będzie akcja „Słowa na wolności”, polegająca na rozdawaniu spacerowiczom „cytatów z utworów Wisławy Szymborskiej, Czesława Miłosza, Bronisława Geremka i Tadeusza Mazowieckiego.
    Piknik Niby-Wolności >WIĘCEJ NA BLOGU AUTORA

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.