Ernest Bryll: Dwa wiersze na Gromniczną

Na gromniczną – pisał – światła liczne
Zapalały się. Gorzały świece
Ale przyszły wielkie zamiecie
Poszły z dymem wioski pograniczne
I granica Polski poszła ? Kto ją wie
Gdzie? Tak u nas zadziało się

 

List Pierwszy

Na gromniczną – pisał – światła liczne
Zapalały się. Gorzały świece
Ale przyszły wielkie zamiecie
Poszły z dymem wioski pograniczne
I granica Polski poszła – Kto ją wie
Gdzie? Tak u nas zadziało się

U nas? A kto pewny gdzie „nasze”
Czy ta ziemia? Czy ta ze wspomnienia
Zaśniesz – dziwne sny we snach straszą
Może tych, co stąd byli pędzeni

Gdzie granice, czy te gromnice
I ten płomyk? Czy ochroni domy
Przed łakomym wilkiem
W tych stronach
Nie ma wilków. W nas się odmieniły

A czy będą choć spokojnie żyły
Z nami. Póki gromnica płonie
Bo sam czuję:
Wilk we mnie się łasi
Do ciemności. Chce gromnicę zgasić

2010

 

List Drugi


-Ani biało anielsko, ni czarno
Diabelsko – niedoszaro, nielotnie, przymarno

Ale ten śnieg, nie śnieg – pełznie przypływem
Fale sięgają aż po okna krzywe
Naszych bloków. Bo w blokach siedzimy tej zimy
Windy stają dęba a my się boimy

W okna parterów i pierwszych pięter
Zaglądają twarze znajomo wykrętne
To nasi przyjaciele. A nawet my sami

Więc kim jesteśmy siedzący w mieszkaniu?
I cóż że świece mamy, drżąco wywijamy
Gromnicami. Zaślepiamy szyby obrazami
Które kupiliśmy kiedyś tak, dla szpanu
Bo Matka Boża taka odpustowa?

Odebrało nam mowę. Z bardzo pięknych panów
Pań delikatnych w makijażu szczerym
Robią się wadery, z nas tępe basiory

Okropne przyszły pory. Więc ty się zastanów.

2011

http://bryll.pl/2011/02/

  • Facebook
  • email
  • PDF
  • Twitter
  • Wykop
  • Blogger.com
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • Grono.net
  • Ulubione
  • Śledzik
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności, Wiersze i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.