Prezydent Opola złamał obietnicę uczczenia braci Kowalczyków

Oświadczenie Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej w sprawie tablicy Kowalczyków
strona [2] Apel dr Sławomira Cenckiewicza

strona [3] „Desperaci wybuchowa historia PRL-u: Aula w Opolu” – film dokumentalny

 

Oświadczenie Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej w sprawie tablicy Kowalczyków

Prezydent Miasta Opola Ryszard Zembaczyński przyjął na siebie w lipcu br. zobowiązanie do działania na rzecz upamiętnienia czterdziestej rocznicy wysadzenia przez braci Jerzego i Ryszarda Kowalczyków auli opolskiej WSP, uniemożliwiającego celebrowanie święta Milicji Obywatelskiej i Służby Bezpieczeństwa przez oprawców i uczestników krwawej masakry robotników Wybrzeża w 1970 roku. Stworzył w ten sposób szansę na przywrócenie honoru naszemu miastu, które zawdzięcza czynowi braci Kowalczyków ocalenie od hańby obojętności, milczącego przyzwolenia na zbrodnię i lżenia pamięci ofiar przez zbrodniarzy z MO i SB.

Wybranie muru opolskiego ratusza za miejsce właściwe dla tablicy upamiętniającej jedno z najgłośniejszych i najważniejszych dla naszego kraju i miasta wydarzeń w najnowszej historii polskich zmagań o niepodległość zasługiwało na wyrazy uznania i szacunku dla Prezydenta Miasta. Jako pierwszy przedstawiciel lokalnych władz wykazał odwagę i determinację, by stanąć w obronie prawdy i lekceważonych wartości narodowych, które legły u podstaw moralnej inspiracji wielkiego ruchu wolnościowego, jakim był Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”. Ruch społeczny „Solidarność” domagał się uwolnienia braci Kowalczyków skazanych na 25 lat pozbawienia wolności i taktował ich jak więźniów politycznych, których czyn symbolizuje ducha protestu przeciwko krwawemu reżimowi komunistycznemu.

Niestety, Prezydent Ryszard Zembaczyński pozbawił się szacunku okazanego mu przez inicjatorów upamiętnienia i członków Komitetu Honorowego. Stało się tak nie tylko z powodu złamania przyrzeczenia i deklaracji wmurowania tablicy na ścianie opolskiego ratusza, ale z powodu uległości wobec nacisku ze strony moralnych i rzeczywistych spadkobierców komunistycznych zbrodni, występujących pod szyldem służb mundurowych reprezentowanych przez płka Owczarka z 10 Sudeckiej Dywizji Pancernej im. Bohaterów Armii Radzieckiej, która brała udział w rozgramianiu protestów robotniczych w Poznaniu w 1956 roku, najeździe na Czechosłowację w 1968 roku i pacyfikacji kopalni ?Wujek? w początkach stanu wojennego w 1981 roku. Uległ również politycznym spadkobiercom mocodawców zbrodni z 1970 roku – aktywistom SLD oraz karierowiczom i ignorantom z Platformy Obywatelskiej, która dla zdobycia i utrzymania władzy, dawno wyrzekła się ideowo-moralnych związków z solidarnościowym rodowodem.

Prezydent Zembaczyński wie, że swoją decyzją o zaniechaniu działań na rzecz upamiętnienia czynu braci Kowalczyków dokonał osobliwego wyboru personalnego, stając po stronie rozmaitych pogrobowców komunizmu i relatywistów moralnych. Zrezygnował z szacunku okazanego mu przez znane osobistości polskiego życia umysłowego, ludzi pióra, artystów, działaczy społecznych i polityków, których zgromadziło w Komitecie Honorowym doniosłe znaczenie czynu braci Kowalczyków dla polskiej świadomości narodowej i historii walki o niepodległość.

Słabość Prezydenta Miasta Opola stanowi ponure świadectwo dobrej kondycji postkomunistycznych środowisk wywierających wpływ na życie naszego miasta. Uświadamia, jak wielki balast przeszłości pozostał w Opolu po epoce sowieckiej okupacji.

Nie wszędzie jednak panuje małoduszny obskurantyzm. Przykładem godnej postawy włodarzy miasta rodem z Platformy Obywatelskiej jest Gdańsk, który w grudniu ubiegłego roku, w 40 rocznicę masakry robotników Wybrzeża, wystawił u wrót Stoczni Gdańskiej tablicę oddającą hołd braciom Kowalczykom.

Inicjatorzy upamiętnienia ich czynu i uczestnicy Komitetu Honorowego nie zamierzają podzielać postawy władz miasta i zmieniać swojej decyzji o wykonaniu tablicy, która znajdzie miejsce w Opolu szanującym własną historię i wolnym od komunistycznej przeszłości.

Za zarząd Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej

Autorzy: Jerzy Łysiak, Antoni Klusik, Wiesław Ukleje, Jacek Bezeg

Komitet Honorowy

Aby godnie uczcić pamięć niepodległościowego czynu braci Jerzego i Ryszarda Kowalczyków, powołujemy Komitet Honorowy w celu wykonania i uroczystego odsłonięcia tablicy upamiętniającej ich dramatyczny protest. Do prac i działań Komitetu zapraszamy wszystkich, którym drogie jest przywrócenie historycznej prawdy o walce za wolność i niezależność naszej Ojczyzny.

W 2011 roku mija czterdzieści lat od desperackiego, antykomunistycznego protestu, którym było wysadzenie w nocy z 5 na 6 października 1971 roku auli Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu przez pracowników tej uczelni, braci Jerzego i Ryszarda Kowalczyków. Pięć lat temu, podczas obchodów 35 rocznicy tego ważnego wydarzenia, my, organizatorzy konferencji na Uniwersytecie Opolskim Dramat braci Kowalczyków: ślepy zaułek czy początek opolskiej drogi do niepodległości? (w której udział wzięli naukowcy z UO i Instytutu Pamięci Narodowej oraz publicyści) – z Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej i Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” zwróciliśmy się do Senatu UO, z propozycją wmurowania na budynku Uniwersytetu tablicy upamiętniającej protest braci Kowalczyków. Senat UO propozycję naszą odrzucił.

Przyczyną odmowy wmurowania tablicy i przedmiotem gorszącego sporu o ocenę historycznego faktu, stała się jednoznacznie wartościująca czyn braci Kowalczyków treść napisu. Decyzją swą, władze UO potwierdziły związek z dawną, komunistyczną przeszłością, o którą opolska uczelnia jest często oskarżana. Używana dziś ironiczna nazwa dawnej opolskiej WSP – „Czerwona Sorbona” – stała się symbolem powrotu do dawnych, niechlubnych tradycji tej uczelni .

Echo opolskich sporów o uczczenie pamięci czynu braci Kowalczyków dotarło do Gdańska – kolebki „Solidarności”. Tam, dzięki osobistemu zaangażowaniu, przede wszystkim, ś. p. Anny Walentynowicz, władze miasta uhonorowały w grudniu 2010 roku ów czyn tablicą umieszczoną na murze Stoczni Gdańskiej.

Po uroczystościach gdańskich powtórny apel do Senatu UO o wmurowanie tablicy na historycznym budynku dawnej Auli WSP został po raz kolejny przez władze uczelni odrzucony.

W związku z zaistniałą sytuacją wystąpiliśmy do Urzędu Miasta Opola o godne uczczenie 40 rocznicy tego wydarzenia. Władze uznały doniosłą wagę wydarzenia dla najnowszej historii naszego miasta i zmagań o niepodległość Polski. Ustalono, że właściwym miejscem dla uczczenia czynu braci Kowalczyków będzie ściana opolskiego Ratusza.

Dotychczas do Komitetu honorowego akces zgłosili:

Jacek Bartyzel, prof. dr hab. UMK
Bolesław Bezeg, wydawca i redaktor naczelny kwartalnika „Historia Lokalna”, Opole
Jacek Bezeg, członek Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej, Opole
Zbigniew Bitka, członek Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu
Opolskiego
Sebastian Bodzenta, członek Krajowej Komisji oraz Zarządu Krajowego NZS w latach 2001 – 2003, Warszawa
Grzegorz Braun,  reżyser, Wrocław
Jerzy Bukowski, rzecznik Porozumienia Organizacji Kombatanckich i Niepodległościowych w Krakowie
Sławomir Cenckiewicz, dr historii, publicysta, badacz najnowszych dziejów Polski, Gdynia
Jadwiga Chmielowska, redaktor, działaczka „Solidarności Walczącej”, Sosnowiec
Ryszard Ciecierski, senator RP w latach 2005-2007, Opole
Marek Czachor, profesor Uniwersytetu Gdańskiego
Tadeusz Czajkowski, major WP, członek władz Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej, Brzeg
Andrzej Czyczyło, artysta plastyk, Opole
Mirosław Dakowski, profesor, emerytowany fizyk atomista IBJ, Warszawa
Tomasz Greniuch, historyk, kierownik brygady ONR w Opolu
Wacław Grzybowski, członek Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność’ Uniwersytetu Opolskiego
Andrzej Gwiazda, założyciel Wolnych Związków Zawodowych i „Solidarności”, Gdańsk
Ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, działacz społeczny i niepodległościowy, publicysta, autor książek o ludobójstwie na Wołyniu i Kresach Wschodnich, Kraków
Patryk Jaki, PiS, radny Miasta Opola
Arkadiusz Karbowiak, Opole
Jacek Karnowski, dziennikarz, redaktor naczelny portalu Wpolityce.pl, Warszawa
Antoni Klusik, członek Zarządu Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej
Sławomir Kłosowski, poseł na Sejm RP, prezes PiS w województwie opolskim, Opole
Jan Kołodrub, działacz społeczny: Klub „Gazety Polskiej”, Stowarzyszenie
Obywatele Przeciw Bezprawiu, Niemodlin
Bogdan Kopański, profesor Uniwersytetu Malezji  Kuala Lumpur (Malezja)
Janusz Kowalski, założyciel Stowarzyszenia „Stop Korupcji”, Opole
Zdzisław Krasnodębski, profesor dr hab., UKSW i w Bremie
Tomasz Kwiatek, wydawca i redaktor naczelny Niezależnej Gazety Obywatelskiej w Opolu, Prezes Stowarzyszenia „Stop Korupcji”
Piotr Kwiek, Gdańsk, profesor Uniwersytetu Gdańskiego
Jerzy Łysiak, prezes Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej
Jerzy Mika, Harcmistrz ZHR, Opole
Alicja Nabzdyk-Kaczmarek, radca prawny, członek Rodziny Rodła, Opole
Piotr Naimski, były minister i współzałożyciel KOR, Warszawa
Marek Nowakowski, pisarz, Warszawa
Jan Parys, politolog, minister w rządzie Jana Olszewskiego, Warszawa
Mariusz Pilis, reżyser, Kraków
Adam Pietrasik, radca prawny, Warszawa
Jarosław Marek Rymkiewicz, pisarz i poeta, Warszawa
Janusz Sanocki, wydawca „Nowin Nyskich”, Nysa
Tadeusz Sikora, poeta, bard, Warszawa
Adam Słomka,  przewodniczący KPN-OP, Katowice
Tomasz Sokolewicz, kierownik biura zagranicznego KPN-OP, Warszawa
Tomasz Strzałkowski, radny powiatu opolskiego
Ryszard Szram, przewodniczący Klubu „Gazety Polskiej”, Opole
Zdzisław Śloderbach, profesor Politechniki Opolskiej, Wrocław
Krzysztof Tarka, profesor Uniwersytetu Opolskiego, Opole
Ryszard Terlecki,  prof. dr hab., Kraków
Stanisław Tomczyk, przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”
Uniwersytetu Opolskiego
Wiesław Ukleja, członek Zarządu Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej, Opole
Rafał Wieczyński – aktor, reżyser, scenarzysta
Jacek Wegner, dziennikarz, autor książki „Bez świadków obrony” o procesie braci Kowalczyków, Warszawa
Krzysztof Wyszkowski, założyciel Wolnych Związków Zawodowych i „Solidarności”, Sopot
Mirosław Zabierowski, profesor Politechniki Opolskiej, Wrocław
Jerzy Zalewski, reżyser, Warszawa
Rafał Ziemkiewicz, pisarz i publicysta, Warszawa
Bogdan Żurek, działacz „Solidarności”z Gdańska, obecnie polonijny, Monachium

za: Niezależna Gazeta Obywatelska w Opolu

 Bracia Kowalczykowie Gdańsk 2010

Anna Walentynowicz o braciach Kowalczykach 

 

DALEJ

strona [2] Apel dr Sławomira Cenckiewicza

strona [3] „Desperaci – wybuchowa historia PRL-u: Aula w Opolu” – film dokumentalny

  • Facebook
  • email
  • PDF
  • Twitter
  • Wykop
  • Blogger.com
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • Grono.net
  • Ulubione
  • Śledzik
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności, Antypropaganda, III RP, Lata PRL, Po 1980, Teatr TV, film i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.