Śp. Janusz Krasiński. Pożegnanie i próba portretu

W czwartek, 25 października br na Starych Powązkach w Warszawie pożegnano wielkiego patriotę, wybitnego prozaika i dramaturga. Ceremonię rozpoczęła Msza św. w kościele św. Karola Boromeusza a po niej trumna w asyście wojskowej i licznie zgromadzonych ludzi kultury, polityki i przyjaciół została złożona do rodzinnego grobu.

W imieniu pisarzy słowa pożegnania wygłosił bliski przyjaciel Marek Nowakowski a Bogusław Nizieński w imieniu Kapituły Nagrody im. śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

zobacz >GALERIA ZDJĘĆ 

>Marcin Wolski, Z tą śmiercią kończy się pewna epoka

NA STRONACH:
strona [1] Rys biograficzny + film dok. „Cenzurowany życiorys”
strona [2] Siedziałem z ludźmi ze sprawy Pileckiego, wywiad z 2010 roku
strona [3] Traktat o Prawdzie i Strachu
strona [4] Wspomnienie o wrześniu 1939 (video) i Opowiadanie
strona [5] Recenzja książki ” Bracia syjamscy z San Diego”
strona [6] Recenzja książki „Metafizyka uboju
strona [7] Fragment powieści „Na stracenie”
strona [8] prof. Maciej Urbanowski. Próba portretu
strona [9] Wanda Zwinogrodzka, Kult niepamięci

***

Janusz Krasiński zmarł nagle 14 października 2012 nad ranem w Warszawie w wieku 84 lat. Wielki patriota, wybitny prozaik i dramaturg.

Żołnierz Powstania Warszawskiego. W latach 1944-45 więzień niemieckich obozów koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau, Flossenburg, Dachau. Po wojnie wieloletni więzień UB, skazany pod zarzutem szpiegostwa.

Janusz Krasiński po Powstaniu Warszawskim trafia do Auschwitz. Tam w komorze gazowej ginie jego matka. Obóz koncentracyjny w Dachau, skąd wyzwalają go wojska amerykańskie, jest ostatnim przystankiem jego lagrowej gehenny. W 1947 r. po powrocie do kraju zostaje aresztowany pod absurdalnym, sfingowanym przez UB zarzutem szpiegostwa na rzecz „wrogiego imperium”. Skazany na 15 lat, wychodzi na tzw. „wolność” dopiero dzięki amnestii w 1956 roku – po 9 latach spędzonych w ubeckich kazamatach.

W 1956 r. zadebiutował jako poeta. Był członkiem redakcji tygodników „Kultura” i „Współczesność”, a także zespołu redakcyjnego Teatru Polskiego Radia.

Autor fundamentalnego dzieła, jakim jest powieściowy czteroksiąg: „Na stracenie”, „Twarzą do ściany”, „Niemoc’ i „Przed agonią”.  To cykl czterech powieści (bardzo mało niestety znanych, lecz należących niewątpliwie do najważniejszych dzieł literatury polskiej ostatnich 20 lat) to opowieść o wojennych i powojennych losach Szymona Bolesty, alter ego pisarza, który zawarł w tych tomach swoją osobistą historię wprzęgniętą w dramatyczne dzieje Polski.

Dwa pierwsze tomy „Na stracenie” i „Twarzą do ściany” opowiadają o jego doświadczeniach ze stalinowskich więzień: na Mokotowie, w Rawiczu i we Wronkach, a także o tragicznych losach współwięźniów, takich jak choćby rotmistrz Witold Pilecki, Kazimierz Pużak – jeden z przywódców Polskiego Państwa Podziemnego, czy wybitny szekspirolog ze Lwowa, profesor Władysław Tarnawski i wielu, wielu innych. „Niemoc” jest o czasach rozliczeń z epoką Gomułki. Zaś akcja „Przed agonią” zaczyna się w marcu 1968, a kończy opisem męczeńskiej śmierci ks. Jerzego Popiełuszki w 1984.

W swej twórczości najczęściej podejmował tematy dotyczące historii najnowszej, indywidualnego i zbiorowego cierpienia Polaków w latach wojny, niemieckiej, a potem sowieckiej okupacji. W latach 2005 – 2008 był prezesem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, od roku 2009 jego prezesem honorowym. W 2005 r. Janusz Krasiński był członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. Jest laureatem nagród: Stanisława Piętaka za powieść Wózek (1967), Władysława Reymonta (1997) a w roku 2006 otrzymał prestiżową nagrodę im. Józefa Mackiewicza za powieść Przed agonią. Uhonorowany nagrodą im. Piotra Skórzyńskiego „Opoka- Nieulękłym w dążeniu do Prawdy” w czerwcu 2010 roku. Od 2006 roku Janusz Krasiński był członkiem jury Nagrody Mediów Publicznych w dziedzinie literatury pięknej COGITO.

Film dokumentalny „Cenzurowany życiorys” – reż. Joanna Żamojdo

DALEJ NA STRONACH:
strona [2] Siedziałem z ludźmi ze sprawy Pileckiego, wywiad z 2010 roku
strona [3] Traktat o Prawdzie i Strachu
strona [4] Wspomnienie o wrześniu 1939 (video) i Opowiadanie
strona [5] Recenzja książki ” Bracia syjamscy z San Diego”
strona [6] Recenzja książki „Metafizyka uboju
strona [7] Fragment powieści „Na stracenie”
strona [8] prof. Maciej Urbanowski. Próba portretu
strona [9] Wanda Zwinogrodzka, Kult niepamięci

  • Facebook
  • email
  • PDF
  • Twitter
  • Wykop
  • Blogger.com
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • Grono.net
  • Ulubione
  • Śledzik
Ten wpis został opublikowany w kategorii Antypropaganda, Eseje, Historia, II wojna światowa, III RP, Lata PRL, Opowiadania, Piosenki, Recenzje, Teatr TV, film, Wspomnienia, Wywiady i oznaczony tagami , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

10 odpowiedzi na „Śp. Janusz Krasiński. Pożegnanie i próba portretu

  1. sgosia pisze:

    Ignorantka ze mnie, bo nie znam twórczości Janusza Krasińskiego. Stwierdzam jednak, że jego słowa „Jestem wolnym poszukiwaczem prawdy, rzecznikiem narodowego porozumienia, ale też odwrotu od relatywizmu, zdecydowanego powrotu do odrzucanych wartości: silne, niezależne państwo, solidarność, rodzina, współczucie dla pokrzywdzonych, wreszcie prawda, ta codzienna i ta historyczna, i ta niezbędna w życiu politycznym, bez której nie ma porozumienia między narodami ? to są kanony, od których nie mogę odstąpić.” mogłyby być moimi słowami.

  2. Majka S. pisze:

    Epitafium dla Janusza Krasińskiego

    Umiałeś zamknąć w słowach wiatr z pobojowiska,
    Który na serce spada żałosny lecz dumny.
    I byłeś jak krzyk ciszy. Jak garść czarnej ziemi
    Rzucanej w smutku wielkim na wieko od trumny.

    Potrafiłeś ożywić zapomniane dusze,
    By ich wielkość rozbłysła tysiącem płomieni.
    I byłeś jak lot ptaka. Jak łza co się toczy
    Po nieruchomych twarzach wykutych z kamieni.
    Zakopane 14.10.2012 r./

    Majka S

  3. francopilot pisze:

    polecam artykuł:”Kto nie chce pamiętać o tym co tu było, będzie musiał jeszcze raz to przeżyć”-napisany przez Panią Bożenę Ratter/na swoim blogu/.Tytuł to zdanie wycięte przez cenzurę w 2007 z filmu p.t.’Janusz Krasicki.Ocenzurowany życiorys’ reż.Joanny Żamojdo.

  4. Majka S. pisze:

    „Na stracenie”, „Twarzą do ściany”, „Niemoc” i „Przed agonią” to najpełniejsze i jedno z najbardziej wstrząsających świadectw naszej najnowszej historii. Miałam ten zaszczyt korespondować z Panem Januszem Krasińskim i do końca swojego życia będę propagować Jego wielkie i ważne dla polskiej tożsamości utwory.

  5. emka pisze:

    Wieczór wspomnień o Januszu Krasińskim (video)
    https://www.youtube.com/watch?v=iuBqbRCxkAk#t=291

  6. emka pisze:

    Odsłonięcie tablicy poświęconej Pamięci Janusza Krasińskiego

    W dniu 14 marca 2015 roku o godzinie 17 w Warszawie przy ulicy Niemcewicza 7/9, czyli w miejscu , gdzie w latach 1963-2012 żył i tworzył Pisarz, zostanie odsłonięta Tablica Jego pamięci.
    http://solidarni2010.pl/30366-odsloniecie-tablicy-poswieconej-pamieci-janusza-krasinskiego.html

  7. emka pisze:

    Relacja z odsłonięcia tablicy upamiętniającej wielkiego i niezłomnego Pisarza na ścianie kamienicy przy ulicy Niemcewicza 7/9 na warszawskiej Ochocie 14 marca 2015 roku. PIĘKNIE BYŁO ŻYĆ DLA PISANIA PRAWDY
    http://solidarni2010.pl/30420-pamieci-janusza-krasinskiego.html

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.