Był taki ktoś. Film Aliny Czerniakowskiej

Wojciech Ziembiński (1925-2001), niezłomny działacz niepodległościowy, współzałożyciel KOR-u i ROPCiO, inicjator powołanego w 1979 roku Komitetu Porozumienia na Rzecz Samostanowienia Narodu. Był bliskim współpracownikiem ks. Jerzego Popiełuszki i ks. Stefana Niedzielaka. Przeciwnik porozumień Okrągłego Stołu.

Skonfliktowany z Kuroniem z powodu swojego nastawienia niepodległościowego w 1977 odszedł z KOR.

***

strona [2] W służbie Niepodległości, wspomnienie Antoniego Zambrowskiego

***

„(…) Gdy wielu milczało, Wojciech Ziembiński miał odwagę mówić swoje ‚non possumus’ (…). Trzecia Rzeczpospolita nie ofiarowała swojemu synowi ani senatorskiego fotela, ani ministerialnego stanowiska, a On sam o udział we władzy nie zabiegał. Jego radykalizm był dla wielu nie po drodze (…)” (ks. bp Sławoj Leszek Głódź)

BYŁ TAKI KTOŚ, film Aliny Czerniakowskiej, produkcja 2006

Wojciech Ziembiński, ur. 22 III 1925 w Gniewie k. Tczewa, zm. 13 I 2001 w Warszawie. 1948-1951 student Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu i Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Prawa.

Podczas okupacji niemieckiej współpracownik zbrojnego podziemia. W 1942 aresztowany i wywieziony do obozu w Karlsruhe, nast. skierowany na roboty przymusowe. 1945-1947 żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. W 1947 powrócił do kraju. 1950-1953 redaktor techn., grafik i dziennikarz w Spółdzielni Wydawniczej Czytelnik, usunięty za odmowę uczczenia śmierci Józefa Stalina. 1953-1956 redaktor w Wydawnictwie Prawniczym, 1956-1968 redaktor ?Naszej Ojczyzny?, 1968-1972 członek redakcji czasopisma „Lekkoatletyka”. W 1956 członek KIK i Klubu Krzywego Koła, zaangażowany w tworzenie niezależnego ruchu kombatanckiego, stowarzyszeń pomocy więźniom i organizacji występujących przeciwko karze śmierci.

W 1965 aresztowany i przetrzymywany 4 mies. w więzieniu. W 1971 w Piszu skazany na rok więzienia w zawieszeniu za kwestionowanie wsch. granic Polski w prelekcji wygłoszonej na obozie harcerskim. 1972-1976 inicjator mszy patriotycznych, m.in. za Józefa Piłsudskiego, Edwarda Rydza-Śmigłego; także wmurowywania w kościołach tablic pamiątkowych; obchodów rocznic niepodległościowych. W XII 1975 sygnatariusz Listu 59 do Sejmu PRL przeciwko planowanym zmianom w Konstytucji, w I 1976 współautor (z Antonim Pajdakiem, Janem Olszewskim i Stanisławem Szczuką) Listu 14 przeciw konstytucyjnemu zapisowi o nierozerwalności sojuszu z ZSRS. 23 IX 1976 współzałożyciel KOR. 25 III 1977 współzałożyciel ROPCiO, 1977-1980 redaktor niezależnego pisma „Opinia”, członek Rady Finansowej nadzorującej Społeczny Fundusz ROPCiO, po rozłamie członek Rady Sygnatariuszy.

Autor Listów do prezydentów USA Jimmy’ego Cartera (1977) i Ronalda Reagana (1984) przypominających o sojuszniczych zobowiązaniach wobec Polski i postulujących zastąpienie porządku jałtańskiego nowym, opartym o prawo narodów do samostanowienia. Inicjator i organizator powołanego 10 II 1979 Komitetu Porozumienia na rzecz Samostanowienia Narodu, redaktor niezależnego pisma „Rzeczpospolita”; 23 VIII 1979 sygnatariusz Apelu o przeprowadzenie wolnych wyborów do Sejmu. 11 XI 1979 współorganizator (z Andrzejem Czumą, Józefem Janowskim i Bronisławem Komorowskim) manifestacji patriotycznej w Warszawie z katedry św. Jana Chrzciciela do Grobu Nieznanego Żołnierza, skazany na 2 mies. aresztu. 1980-1981 działacz KOWzP, 9 V 1981 organizator I Zjazdu KOWzP. 27 IX 1981 współzałożyciel i rzecznik Klubów Służby Niepodległości. 11 XI 1981 współorganizator (z Sewerynem Jaworskim) manifestacji patriotycznej przy Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie; organizator sesji naukowej Ku Niepodległości. Po 13 XII 1981 w ukryciu, poszukiwany listem gończym.

W IV 1982 aresztowany, zwolniony po 7 mies. ze względu na stan zdrowia. W 1983 założyciel i przywódca ugrupowania Kongres Solidarności Narodu, przekształconego 31 XII 1989 w Stronnictwo Wierności Rzeczpospolitej – KSN, redaktor pism podziemnych „Solidarność Narodu” i „Polska Jutra”.

W 1984 fundator krzyża Poległym na Wschodzie przy kościele św. Karola Boromeusza na warszawskich Powązkach, inicjator i budowniczy (z ks. Stefanem Niedzielakiem) Sanktuarium Poległych i Pomordowanych na Wschodzie. Od 1988 członek Instytutu Józefa Piłsudskiego w Nowym Jorku i twórca Kongresu Europy Środkowo-Wschodniej w Paryżu. W 1989 współzałożyciel Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej, w 1991 członek Fundacji Katyńskiej, 1993-2000 przewodniczący Rady Fundacji. Inicjator budowy pomnika Ofiar Agresji Sowieckiej 17 Września 1939 odsłoniętego w 1995 w Warszawie. W 1995 współzałożyciel Komitetu Polska-Czeczenia. 1995-1997 w ROP. Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (2006). 27 VI 1976 – 23 X 1979 rozpracowywany przez Wydz. III KS MO w ramach SOR krypt. Mecanorma.

Krzysztof Biernacki Encyklopedia Solidarności

DALEJ

strona [2] W służbie Niepodległości, wspomnienie Antoniego Zambrowskiego

  • Facebook
  • email
  • PDF
  • Twitter
  • Wykop
  • Blogger.com
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • Grono.net
  • Ulubione
  • Śledzik
Ten wpis został opublikowany w kategorii Historia, III RP, Lata PRL, Po 1980, Teatr TV, film, Wspomnienia i oznaczony tagami , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

3 odpowiedzi na „Był taki ktoś. Film Aliny Czerniakowskiej

  1. Tomasz A.S. pisze:

    „Po 13 XII 1981 w ukryciu, poszukiwany listem gończym. W IV 1982 aresztowany,”
    Właśnie wtedy, a właściwie wcześniej, bo po powstaniu KSN, poznaliśmy Wojtka i współpracowaliśmy przy wydawaniu drukowaniu na ramce i kolportowaniu „Solidarności Narodu”. jedne z kolejnych numerów „wałkowane były” na Ochocie, na Sadybi ae potem w Klarysewie.
    Używaliśmy wtedy dla Wojtkao dwóch pseudonimów „Dziedzic” i „Pan Jan”, a ukrywał się kolejno u dwóch osób w Falenicy.

    • yuhma pisze:

      A może coś więcej by Pan napisał? O panu Ziembińskim albo o swojej współpracy z panem Macierewiczem, tak specjalnie dla nas?

  2. emka pisze:

    Dzięki za świadectwo.
    Pozdrowienia!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.