Archiwa tagu: poezja

„Przez Sztukę Bliżej Dobra”

Jadwiga Klimkowicz To cykliczne spotkania na które serdecznie zapraszam, ale co, jak i kiedy następnym razem, tymczasem Szanowni Państwo 4 maja 2018 r. Imbramowidzkie Siostry Norbertanki umożliwiły i w dużej mierze przygotowały premierę filmu „Moja Fatima”.

Opublikowano Aktualności | Otagowano , , , | Skomentuj

Byron kontra Puszkin

Marek Baterowicz Kiedy w roku 1823 ukazał się poemat Byrona “The Age of Bronze” („Wiek brązu”) nikt nie spodziewał się, że wywoła on sporo burzliwych reakcji, nawet w Rosji, tym bardziej, ze pierwsze wydanie nie było firmowane nazwiskiem autora.

Opublikowano Historia | Otagowano , , , , , | Skomentuj

Mój raj we mnie nieutracony

Lech Galicki Jasne Błonia im. Papieża Jana Pawła II w Szczecinie (dawniej, za czasów niemieckich: Quistorp Aue) usytuowane są pomiędzy gmachem Urzędu Miasta a Parkiem Kasprowicza, od którego oddziela je ulica księdza Piotra Skargi.

Opublikowano Eseje | Otagowano , | 3 komentarzy

Wtedy i teraz

Leszek Długosz Dawno odeszłe, w zaświatach dawno rozproszone Te nasze matki mateczki mamy Wciąż idą z nami

Opublikowano Wiersze | Otagowano , | Skomentuj

Szymon Babuchowski: Jak daleko

Zawołał więc Pan Bóg mężczyznę i spytał: ,,Gdzie jesteś\”? Rdz 3,9 Jak daleko to próba poetyckiego bilansu życia mężczyzny, który znalazł się w symbolicznej „połowie drogi”. Zwykło się mówić, że to czas działania „demona południa”, pora kryzysu wieku średniego.

Opublikowano Aktualności, Recenzje, Wiersze | Otagowano , , | Skomentuj

Leszek Długosz: Pokusy wiosenne

Wyjrzałem jak zwykle o tej porze A tu już – bez taki pod oknem Boże, a tu już świat cały w bzach? – Zielona szamotanina Prawie bójka zaokienna Na przełaj, na wyścigi Naturalnie, jak to w tym towarzystwie

Opublikowano Wiersze | Otagowano , | 1 komentarz

Lech Galicki: Dzwony majowe

Wsłuchałem się po z głębokich, czasem proroczych i tajemnych w zagadkowości, czy nieziemskości snów człowieczych przebudzeniach. W duszy mojej tajemne uderzenia, a to maj przecież i bzów bukiety. Zapach boski, że o rety! Chwile zamyślenia i pochwały.

Opublikowano Wiersze | Otagowano , , | 1 komentarz

Leszek Długosz: Wiosna w Gościeradzu

Czyli przed obrazem Leona Wyczółkowskiego Z lekka pół wieku Siedzę w Twoim fotelu Przed oknem tam na oścież – Na tamtą wtedy patrzę Twoją wiosnę – Trwaj chwilo…

Opublikowano Wiersze | Otagowano , , , | Skomentuj

Lech Galicki: Maminsynek Majowy

nie pamiętam kto mnie przyprowadził do kościoła pod wezwaniem Królowej Korony Polskiej który osiadł na planie łodzi przy ulicy Niepokalanej Pani -Królowej Korony Polskiej o rzut czapką żebraka

Opublikowano Wiersze | Otagowano , , | Skomentuj

Lech Galicki: Wielka we mnie trwoga (wersja dla Alfiego)

(fragment) (…) Człowiek się rodzi Z matki, ojca dany A żył nie będzie Na śmierć jest skazany Tak, tak zanosi się łkaniem Tak, tak los mu umieraniem (…) Oczy zawiera Sumienie wszech ludzi W bólu zasypia Życie czas nam budzić … Czytaj dalej

Opublikowano Aktualności, Wiersze | Otagowano , | 5 komentarzy

Lech Galicki: Wypadek.pl

Szedłem zamyślony aleją Solidarności Polskiej. Nagle,w oddali zobaczyłem moją Ojczyznę, idącą w ścisku I tumulcie marszu podległości pulsującego nieparlamentarnymi namiętnościami. Tłum rozmaitych kast i wybrańców Narodu. Strach.

Opublikowano Wiersze | Otagowano , | Skomentuj

Kochani, Niezapomniani…

Pieśń poświęcona pamięci Lecha i Marii Kaczyńskich, oraz pozostałym Ofiarom katastrofy rządowego samolotu Tu-154, którzy zginęli w drodze do Katynia nad Smoleńskiem. Słowa: Cecylia Pasławska. Muzyka i wykonanie: Tomasz Pasławski

Opublikowano Aktualności, Bibuła, Piosenki, Wiersze | Otagowano , , , , , | 7 komentarzy

Głos świadka

Poemat „Pieśń o zamordowanym żydowskim narodzie” Icchaka Kacenelsona (1886-1944), żydowskiego poety i dramaturga, jest czymś więcej niż tylko wstrząsającym utworem poetyckim. To także, zważywszy na okoliczności powstania utworu, cenny dokument i świadectwo. Kacenelson od 1940 roku przebywał wraz z rodziną … Czytaj dalej

Opublikowano Historia, II wojna światowa, Wiersze | Otagowano , , | Skomentuj

Avizo wiosenne

Leszek Długosz W Dziennikach Sandora Marai, które właśnie czytam, zatrzymuje mnie zdanie zapisane wiosną 1943 r. – Kwitnące drzewa. Ta pachnąca wyższość, niezależna, obojętna konsekwencja, z jaką natura okrywa ludzką nędzę, teraz niemal oburza.

Opublikowano Wiersze | Otagowano , , | 2 komentarzy

O czym myślisz, tym się stajesz

Lech Galicki Witajcie. Mowę mą rozpoczynam. Ja opowiem co jest we mnie, a wy jeżeli natchnioną refleksję macie,

Opublikowano Wiersze | Otagowano , | Skomentuj

Lech Galicki: Wielkie Tchnienie (kumulacja myśli w zmysłów odrodzeniu)

Uniosłem się od Ziemi niespodzianie oderwany, Porwany w wietrze, a w nim rwące jak wzburzona tafla oddechu fale, Szum mnie przytłacza zaś ja lecę żywy i nieopamiętany, Ci co byli ich nie ma ani głosów wcale, Tylko dzieje się tak … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano , , | 3 komentarzy

Pogrzeb Słowackiego

Wojciech Wencel W roku wielkiego jubileuszu odzyskania niepodległości warto zadać sobie pytanie, jakie było najważniejsze wydarzenie II Rzeczypospolitej po ostatecznym ukształtowaniu jej granic w 1922 roku.

Opublikowano 20-lecie międzywojenne, Historia | Otagowano , , | Skomentuj

Lech Galicki: Zmienności

zaś wielkie wszystko dokoła otacza nas od narodzenia i ludzie, myśli, pogoda zmienia się na oczach naszych i w myślach i w zamyśleniach strach czasem to znowu szczęście co nowe a stare bez daty

Opublikowano Wiersze | Otagowano , | Skomentuj

Polskie wiersze na Wielki Post i Wielkanoc

Co u nas? Jak to u nas. Lepiej być nie może Bóg upadł. Lecz w ogóle u nas nie najgorzej Żyjemy świetnie, bo jeszcze żyjemy I nie zginęło nam nic oprócz kraju Trochę go ludzie po nocach szukają Bóg upadł. Lecz w ogóle zwyczajnie się dzieje

Opublikowano Aktualności, Wiersze | Otagowano , , , , | 20 komentarzy

Wojciech Wencel: Moda polska

Pod sztucznym daktylowcem w śródmieściu Warszawy rozsiadły się dwa diabły na skrawku murawy starszy miał w małym palcu wszystkie grzechy świata młodszy uczył się fachu głównie na Polakach wzbudzając w nich stopniowo wstręt do samych siebie oba były uznane za … Czytaj dalej

Opublikowano Wiersze | Otagowano , | Skomentuj

Lech Galicki: Hymn do cnoty namiętnej

Całopalną ma ofiarę składam w twej intencji siostro cnoto aby wzrósł namiętny balet także szorstkość we krwi by oddała ostrość

Opublikowano Wiersze | Otagowano , , | Skomentuj

Lech Galicki: W powietrze uprowadzenie

Porwano mnie w powietrze, w chmur głębię, jestem tam, i krzyczę. Chcę być tutaj, choć nie wiem, czy istot więcej tu, czym sam,

Opublikowano Wiersze | Otagowano , , | Skomentuj

Lech Galicki: Pieśń ziemskiego człowieka

To ja stojący nad skrajem urwiska skrzypku na na dachu słomianym nie drżyj bezbożnie harmonia muzyki zniewala naturę człowieka odrzuconego fałszem od Słowa gdy Miłość ciśnie swe tony dookoła coś niezwykłego otacza nas

Opublikowano Wiersze | Otagowano , , | Skomentuj