„Przez Sztukę Bliżej Dobra”

_JPP6459Jadwiga Klimkowicz

To cykliczne spotkania na które serdecznie zapraszam, ale co, jak i kiedy następnym razem, tymczasem Szanowni Państwo 4 maja 2018 r. Imbramowidzkie Siostry Norbertanki umożliwiły i w dużej mierze przygotowały premierę filmu „Moja Fatima”.


Jest to 30-to minutowe wspomnienie siostry Łucji, opowiada nam, przypomina obrazy z dzieciństwa w których osobiście wraz ze swymi małymi przyjaciółmi uczestniczyła. Film ten jest krótką opowieścią min. o modlitwie, ma na celu pomóc zapewne nie jednej rozdartej duszy odpowiedzieć czym dla nas w dzisiejszym świecie jest modlitwa. W realizacji tej odpowiedzi wsparła mnie grupa motocyklistów uczestników pielgrzymki do Fatimy, ale i uczniowie, studenci, koło gospodyń wiejskich, nauczyciele, wykładowcy lekarze, księża a nawet dwuletni chłopczyk któremu słowo modlitwa nie jest obce.

Dziękuję im wszystkim, dziękuję krakowskim ale nie tylko krakowskim aktorom, ponieważ część nagrań została zrealizowana w USA przez artystów, którzy bez chwili zająknięcia włączyli się w tą realizację. Dziękuję za umożliwienie wykorzystania – poezji, która przybliża nam sens istnienia. Dziękuję wszystkim że jesteście ze mną a wszystkich tych z państwa, którzy zechcieli by obejrzeć film w całości zapraszam na pokazy organizowane na terenie całego kraju inf. telefoniczna 660-951-909 oraz e-mail: teatrsit1@op.pl .

Poniższym psalmem, który dziś i państwu polecam napisanym przez Martę Grabysz do którego przygotował muzykę Piotr Piecha rozpoczęliśmy premierowe spotkanie – dziękuję Wam kochani – nie spodziewałam się!!! Dziękuję niezwykłej publiczności, która włączyła się w ciszy, by później wspólnie rozważać fenomen modlitwy.

Jadwiga Klimkowicz

Marta Grabysz Kraków 2018

PSALM

Na rozstajach

Sterczę na wietrze
Pośród pól Twych Panie
Jak strach na wróble
Z potarganą duszą
W starej kapocie wyświechtanej CZASEM
Z umęczoną myślą ,
Zalęknioną dolą.
Jak zdarty kapelusz……..
Tak serce dziurawe
Skrzyżowanych ramion zmurszałe kikuty
Unoszę ku Tobie w modlitwie.
Zdławionym bezgłosiem rozpaczliwie
Wołam ——
Odpuść mi Panie
Wśród łąk ,
Na rozstajach
Me grzechy bezduszne…..
I te co nie moje !
Jak kostur starca na wiór wysuszony –
Odwiecznym wichrem
W pokorze chyląc się ku ziemi przodków
Odziany w łachman znoju
By jeszcze się unieść
Uklękam…..
Zaszlocham……
Zanucę…..
W promieniach łask Twoich
Stoję TU – o Panie,
By chciwe ptactwo
Ślepych oczu dołów
Nie chciało znów dziobać
Nim w proch się obróci
Spróchniałe ciało –
Pod ciężarem losu…….
Tak chciałeś o Panie……
Tak dałeś o Panie……
Tym wierszem pragnę pochylić się nad
Krzyżem na rozstaju dróg do Imbramowic
I pokłonić się kochanym Siostrom
Norbertankom za ich modlitwy,
dzięki którym mogę TAM powracać.
Jadwidze Klimkowicz i ekipie filmu „ MOJA FATIMA” —-
w podziękowaniu za niezwykle przeżycia
i najpiękniejsze emocje jakie mogą się rodzić
tylko w chwili największego skupienia,
porozumienia i przyjaźni
podczas pracy artystycznej.
W takich momentach dziękuję Bogu ,
że TU JESTEM .

_JPP6457

  • Facebook
  • email
  • PDF
  • Twitter
  • Wykop
  • Blogger.com
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • Grono.net
  • Ulubione
  • Śledzik
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.