O czym myślisz, tym się stajesz

rys. Janusz KapustaLech Galicki

Witajcie.

Mowę mą rozpoczynam.
Ja opowiem co jest we mnie,
a wy jeżeli natchnioną refleksję macie,


odpowiedz mi wprost dacie,
bo przecież wszystko jest możliwe, a co proste nie jest,
zajmuje,
ach, tylko trochę więcej czasu,
inaczej:
im dalej w las, tym więcej drzew.
Wartość dodana: przydany drzewostanom szalony ptaków śpiew.
Dobro buduje, życzliwość daje moc,
i nie myśl, że to życzenia są pobożne,
jak pochylone w wiary głębi i pokorze na polskich szlakach krzyże przydrożne,
i niebo w nas i nad nami, harmonia wewnętrzna,
w błękicie, w chmur wędrowaniu, najwyżej, zawsze, w dzień i w noc.

Dzień dobry, wiosenny.

Nieco z przedwiosennego osłabienia senny
To o czym myślisz, tym się stajesz. A hojny jesteś człowiek? To co dobrego czujesz, innym dajesz? To co sobie wyobrażasz, to tworzysz.
Życie jest jak aparat fotograficzny.
Po prostu zrób najlepsze zdjęcie i wszystko będzie dobrze.
Wytrwałość przynosi pomyślny los. Nie zapominajmy ze piekło na ziemi jest ukryte w samym sercu raju. Na wiary ułomność w absolutną Opatrzność, w delikatność materii ducha skraju.

Szczęść Boże.

Ludzie, którzy będą chcieli pojawić się w twoim życiu zrobią wszystko, żeby w nim być. Z braku towarzystwa, oziębłości innych, doznanego zawodu. Zapatrzenia, marzenia… Może w tobie jest ich natarczywa nadzieja z rozmaitego powodu. A ty. wolna wola, jak chcesz zrobisz, przyjaciół wybierzesz, nie oddasz swego czasu, przy tobie nastroje. Tak. tak. Nie, nie. Asertywnie.
Wczoraj do ciebie nie należy. Jutro niepewne. Tylko dziś jest twoje.
Brak perfekcji jest piękny, szaleństwo jest geniuszem i lepiej być zupełnie niedorzecznym niż absolutnie nudnym. Romantyzm kubistyczny. Czy kubizm romantyczny. Pojęciami się bawimy.
Pokora i delikatność nie są cnotami ludzi słabych, lecz mocnych, którzy nie traktują innych podle, by czuć się ważnymi,

Witam.

Życie. Teatr. A jak długo czekać na odpowiednia dla bycia człowiekiem porę. Kto ustala i gra w tym spektaklu zegarmistrza rolę?
Tam, gdzie jedni widzą starość, inni ludzie zauważają piękno przechodzących mimo lat. Taki los przydany każdemu, taki mechanizm zegara ma ten świat.

Hej!
Dostrzegam w ludziach to co dobre, nie zapominając że zawsze jest także odmienne na antypodach oblicze.
Z przyczyny niespodzianek prozy życia ja do licencji poetica bytowania to zaliczę.

Dobry wieczór.
To o czym myślisz, tym się stajesz.
Człowiekiem jesteś, i może wielu innych, a odmiennych udajesz. Życie to niezwykła sztuka. Nie każdy znajdzie jego sens, a on jest, choć traci czas swój ten i ów i owa, by go odszukać. Po prostu: Jestem. Aż tyle. Scena. Antrakt. Scena. Antrakt. Wieczność, lata, chwile…

Halo.
Witajcie, na nowo mą mowę i dzień powszedni, kolejny rozpoczynam …

foto: rysunek Janusza Kapusty

Pieśń strzelista i inne wiersze

  • Facebook
  • email
  • PDF
  • Twitter
  • Wykop
  • Blogger.com
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • Grono.net
  • Ulubione
  • Śledzik
Ten wpis został opublikowany w kategorii Wiersze i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.