Franciszek Jóźwiak

Franciszek Jóźwiak pseudonim „Witold” (ur. 20.10.1895 we wsi Huta Baranowska w pow. puławskim, zm. 23.10.1966 w Warszawie) -działacz komunistyczny, komendant główny Milicji Obywatelskiej, od marca 1946 członek Państwowej Komisji Bezpieczeństwa, generał dywizji Wojska Polskiego.

W 1920 był podoficerem Wojska Polskiego. W 1921 wstąpił do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski. Rok później został po raz pierwszy zatrzymany i aresztowany na 18 miesięcy w Lublinie. W grudniu 1924 aresztowany po raz drugi. Więzienie opuścił w grudniu 1926 i kierował pracą komitetów okręgowych KPP: lubelskim, radomsko-kieleckim i poznańsko-pomorskim. W 1931 został szefem Wydziału Wojskowego Komitetu Centralnego KPP. W kwietniu tego roku aresztowany po raz trzeci i skazany na sześć lat pozbawienia wolności. W styczniu 1937 osadzony został w Berezie Kartuskiej. W tym samym roku skazany został na karę dziesięciu lat pozbawienia wolności. Do wybuchu II wojny światowej odbywał karę w zakładzie karnym w Tarnowie. W czasie kampanii wrześniowej 1939 uwolniony został z więzienia. Łącznie, w okresie międzywojennym, w więzieniach spędził 12 lat. Od 1939 do 1942 przebywał na terenach okupowanych przez ZSRR. Od lata 1941 walczył w partyzantce radzieckiej. Na początku 1942 powrócił do kraju. W maju tego roku został członkiem Komitetu Centralnego Polskiej Partii Robotniczej, w sierpniu szefem Sztabu Głównego Gwardii Ludowej, a w listopadzie członkiem Sekretariatu KC PPR. 1 stycznia 1944 mianowany został szefem Sztabu Głównego – zastępcą naczelnego dowódcy Armii Ludowej.

W latach 1944-1949 pełnił obowiązki komendanta głównego Milicji Obywatelskiej i od 1945 równocześnie wiceministra bezpieczeństwa publicznego. Następnie był prezesem Najwyższej Izby Kontroli, a w latach 1952-1955 ministrem kontroli państwowej. Równocześnie, w latach 1949-1952, był członkiem Rady Państwa. W latach 1955-1957 był wicepremierem.

W latach 1948-1956 był członkiem Biura Politycznego KC Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i przewodniczącym Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej. Był posłem na Sejm Ustawodawczy i Sejm PRL I kadencji.

Był patronem Szkoły Oficerskiej Milicji Obywatelskiej w Szczytnie (do 1989) i 18 Brygady Artylerii w Bolesławcu (1972-1991).

W latach 1942-1956 był mężem Heleny Wolińskiej, prokuratora wojskowego w stalinowskich procesach politycznych.

więcej > Tadeusz M. Płużański, Brat twórcy MO

  • Facebook
  • email
  • PDF
  • Twitter
  • Wykop
  • Blogger.com
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • Grono.net
  • Ulubione
  • Śledzik
Ten wpis został opublikowany w kategorii 20-lecie międzywojenne, Historia, II wojna światowa, Lata PRL i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.