Edward Osóbka – Morawski

Edward Osóbka-Morawski, właściwie Edward Osóbka, ur. 5 października 1909 w Bliżynie k. Skarżyska-Kamiennej, zm. 9 stycznia 1997 w Warszawie, – działacz socjalistyczny, przewodniczący PKWN, członek KRN, premier Rządu Tymczasowego i Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej.

W 1928 przeniósł się do Końskich i podjął pracę w urzędzie gminy w Duraczowie; wówczas też wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej i Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych. W 1936 przybył do Warszawy, gdzie z ramienia Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej wszedł w skład zarządu warszawskiego oddziału Związków Zawodowych Pracowników Spółdzielczych. W 1938 założył Spółdzielnię Spożywców „Wyzwolenie”, której był prezesem do 1939. W tym czasie zatrudnił w swojej spółdzielni (jako księgowego) Bolesława Bieruta, a w żoliborskiej komórce PPS współdziałał m.in. z Wandą Wasilewską. W 1938 rozpoczął naukę w Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie na Wydziale Prawa i Ekonomii.

5 października 1939 udał się do radzieckiej strefy okupacyjnej, zatrzymując się na trzy miesiące w Hajnówce, skąd, za zgodą władz radzieckich, często wyjeżdżał w sprawach zaopatrzeniowych do różnych miast tzw.Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi. Pod koniec grudnia 1939 powrócił do Warszawy i nawiązał współpracę z Adamem Próchnikiem i jego grupą „żoliborskich socjalistów”, organizując konkurencyjne ugrupowania wobec utworzonego przez działaczy PPS konspiracyjnego „Wolność, Równość, Niepodległość”.

W maju 1941 wstąpił do organizacji „Barykada Wolności”, a po aresztowaniu jej przywódców przez Niemców wraz ze Stanisławem Chudobą przejął nad nią kontrolę. 1 września 1941 wszedł do 6-osobowego kierownictwa organizacji Polscy Socjaliści.

W lipcu 1944 r. został przewodniczącym Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (PKWN). 31 grudnia stanął na czele Rządu Tymczasowego, w 1945 r. przekształconego w Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej (TRJN). Urząd premiera piastował do II 1947 r. W latach 1944-45 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych, w latach 1947-49 ministra administracji publicznej. W latach 1944-47 był posłem do KRN, a w latach 1947-1952posłem na sejm. W latach 1956-1970 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR). Od 1949 r. do 1968 r. pełnił funkcję dyrektora Centralnego Zarządu Uzdrowisk. W 1990 r. został przewodniczącym Centralnego Komitetu Wykonawczego Odrodzonej PPS. Zmarł w 1997 roku.
http://www.ivrozbiorpolski.pl

  • Facebook
  • email
  • PDF
  • Twitter
  • Wykop
  • Blogger.com
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • Grono.net
  • Ulubione
  • Śledzik
Ten wpis został opublikowany w kategorii Historia, II wojna światowa, Lata PRL, Po 1980 i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.